Przejdź do treści

Gaza: fakty ·

Nakba: dlaczego większość mieszkańców Gazy to uchodźcy

W 1948 r. podczas tworzenia Izraela wypędzono lub uciekło ze swoich domów około 750 000 Palestyńczyków. Ich potomkowie stanowią większość populacji Gazy i nigdy nie pozwolono im wrócić.

Palestyńczycy opuszczający Jaffę drogą morską w 1948 r
Zdjęcie: Unknown author · Public domain · Wikimedia Commons

1948

Palestyńczycy nazywają to Nakbą, „katastrofą”. Podczas wojny toczącej się w latach 1947–1949 około 750 000 Palestyńczyków zostało wypędzonych lub uciekło ze swoich miast i wsi. Setki wiosek zostało wyludnionych i zniszczonych, a uchodźcom nie pozwolono wrócić.

Gaza, kraj uchodźców

Wielu z nich znalazło się w Strefie Gazy. Obecnie około siedmiu na dziesięciu mieszkańców Gazy to uchodźcy lub ich potomkowie mieszkający w obozach takich jak Jabalia, Shati (obóz na plaży), Nuseirat i Rafah, które należą do miejsc najbardziej dotkniętych obecną wojną.

Prawo powrotu

Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 194, przyjęta w grudniu 1948 r., stanowi, że uchodźcy chcący wrócić do swoich domów powinni mieć na to pozwolenie. Izrael nigdy na to nie pozwolił.

Nakba, która nigdy się nie skończyła

Wielu Palestyńczyków i historyków opisuje wysiedlenia ludności Gazy od 2023 r. oraz wypędzenia na Zachodnim Brzegu jako kontynuację Nakby.

Obejrzyj NAZA

„Naza” to izraelski wojskowy żargon oznaczający straty uboczne: liczbę cywilów, których oficer może zabić w ataku. W tym dokumencie 24 izraelskich oficerów wywiadu i żołnierzy, wielu z najbardziej prestiżowych jednostek armii, wyjaśnia, jak tę liczbę w Gazie ustalano, zatwierdzano i przekraczano. Ich twarze i głosy są zmienione.

Teraz w kinach, a po zakończeniu dystrybucji kinowej za darmo na całym świecie w theguardian.com.

Więcej o Gazie